Bente ten Pas

Patroon doorbreken

Ga terug

Patroon doorbreken
Kind zijn, waarom verlangt men daar soms naar? De tijd dat zo onbezorgd was, je geen verantwoordelijkheid hebt en al spelend en onbeschaamd de wereld ontdekt. Volwassenen kijken over het algemeen niet met een open blik naar de wereld, vullen snel dingen in, denken te veel in vaste patronen. Buiten de lijnen denken is dan lastig. Met dit project probeer ik fysieke patronen te doorbreken. Volwassenen mogen kind zijn, daar hoeven we ons niet voor te schamen!

Wat houdt patroondenken in?
Met bijvoorbeeld leren tekenen, worden verbindingen in de hersenen aangelegd. We weten nu dat een blaadje van de boom groen is en een paddenstoel een ronde vorm heeft. Die geleerde verbindingen gebruik je na meerdere herhalingen automatisch, dus zul je het niet snel anders tekenen. Zo ontstaan vaste denkpatronen. Zo loop je vaak op een zo efficiënt mogelijke wijze naar het werk, omdat dit de kortste route is. Men zal meer van dit soort routines hebben. Patroondenken heeft ook zijn voordelen, maar het beperkt ook. Bij het komen tot nieuwe en vooral originele ideeën bijvoorbeeld.

Fysieke patronen
De patronen waarin we denken en de patronen die we buiten zien, hebben wat mij betreft wat met elkaar te maken. In de wereld om ons heen zijn ook fysieke patronen te zien. Bekijk de straten maar eens, de stenen zijn in patronen neergelegd, om zo op een efficiënt mogelijke wijze, een straat op te bouwen. Er zijn wel verschillende legverbanden, maar het blijft een patroon met alleen een praktische functie: om men van punt A naar B te brengen, zonder vieze voeten te krijgen. Handig, maar ik zie er nog een functie in: de wereld meer opvrolijken. Dit met als doel: mensen op andere gedachten te laten brengen, ontspannen te laten voelen, op nieuwe ideeën te brengen, in het hier en nu te laten leven. Maar vooral om ons kind te laten voelen.